LENNIK - Samen met de fiets naar zee

Editiepajot_fithuis_lennik_foto_marc_colpaert

Het Fithuis in Lennik heeft gedurende een paar maanden een pak vrijwilligers getraind die samen van plan waren om met de fiets van Lennik naar zee te rijden. Zaterdag was het dan zover, lees meer over deze leuke tocht:

Om 8u07min rijden we van de parking. Ons eerste doel, vertrek om 8u, hebben we toch wel al bereikt. Dat beloofd. Het eerste deel van de rit verloopt eigenlijk fantastisch vlot.
Na een uurtje rijden we al voorbij brasserie/taverne ’t Schip. We hadden gedacht hier onze eerste stop te houden. Maar aangezien we vlotter vooruitgaan dan voorzien rijden we nog een heel stuk door. Na een paar uur rijden houden we onze eerste stop. Tot hiertoe verloopt alles bijna perfect. Op 2 platte banden na hebben we nog geen incidenten meegemaakt. Iedereen ledigt de blaas, vult de bidons opnieuw en eet een beetje.

We starten aan het tweede deel van de rit. Het tweede deel verloopt eigenlijk even vlot als het eerste; zo niet nog vlotter. Het landschap wordt een beetje vlakker en de gemiddelde snelheid gaat lichtjes de hoogte in. Tijdens het eerste deel leek de snelheid rond de 20 a 21km/u te liggen, terwijl we nu eerder naar de 22km/u gaan neigen. Na een tijdje slaat dan ook het noodlot toe voor Pascale. Ze liet zich overtuigen tijdens de rit om haar zadel iets te verhogen. Hierdoor had ze al snel last van rugklachten en moest ze plaats nemen in de camionette. Ook Gwendolina nam een tijdje plaats in de wagen na een lekke band. Door het hoge tempo van de groep was het na een lekke band quasi onmogelijk om op eigen kracht nog terug tot bij de groep te rijden. Onze tweede halte ligt aan een restaurantje. Omdat we voorliggen op schema hebben we de tijd om een maaltijd te bestellen. Sommigen maken hier gretig gebruik van, anderen houden het dan weer liever bij het zelfgemaakte lunchpakket.

Na een lange pauze hijsen de fietsers hun been terug over het stalen ros en kiezen positie op het zadel om de laatste kilometers op een comfortabele wijze te volbrengen. Hoewel comfortabel niet meer van toepassing is op alle deelnemende zitvlakken. Stilaan komen we korter bij de kust, hoewel sommigen beweerden dat ze deze ochtend in Lennik de zee al konden ruiken, kwam het ultieme doel dan stilaan in zicht. Het was de bedoeling om via Diksmuide, een lange steenweg te volgen tot op de bestemming, maar het zonnige weer en het prachtige uitzicht verleiden ons ertoe nog 1 keer halt te houden.
Schommelend op het water genieten we, in de schaduw van de Ijzertoren, van een lekker drankje. Via een oude trambaan wordt het traject verder gezet, nu tot aan de finish.
De volgwagens mogen echter niet via deze route en rijden in 1 ruk door naar Surfclub Windekind.

Na een rit van 126 km komen al onze deelnemers al fietsend aan in Oostduinkerke.
Op dat moment valt er een enorme ballast van de schouders. Velen verklaarden ons min of meer zot toen we beweerden dat we vandaag deze helse tocht zouden ondernemen. Maar met een gigantische trots mag elke deelnemer zichzelf op de borst kloppen fier zijn op het verwezenlijken van deze prestatie. Op een paar lekke banden na was er geen enkel voorval.

Voor sommigen moet het beste nog komen. Na een innige omhelzing van de vele partners die hun helden en heldinnen stonden op te wachten, spoelen we onder de douche of in de zee alle vermoeidheid van ons af en schuiven we onze beentjes onder tafel.
Met een kleine vertraging kunnen we dan eindelijk aanschuiven aan de barbecue. Genietend van het lekkere eten met zicht op zee en strand, mogen we besluiten dat we er een geslaagde dag op hebben zitten.

Met dank aan Peter van het Fithuis.

12 Jul 2008

Marc Colpaert

ingezonden

Terug