SINT-GENESIUS-RODE - Schepen Sobrie meer dan ooit Vlaams strijdvaardig

In de aanloop naar het Feest van de Vlaamse Gemeenschap werden bestuursleden van de Vlaamse verenigingen van Sint-Genesius-Rode door het bestuur van de cultuurraad vergast op een receptie om het voorbije werkjaar feestelijk af te sluiten. In haar gelegenheidstoespraak verwoordde Anne Sobrie, schepen van Cultuur der Nederlandstaligen, haar hoop dat de federale onderhandelaars in Brussel rekening zouden houden met de verzuchtingen van de Vlamingen in de faciliteitengemeenten.

,,Binnen de vele uitspraken om een oplossing te bieden aan de moeilijke politieke situatie waarin we ons momenteel bevinden, heb ook ik mij laten verleiden tot de uiting van de misschien ietwat naïeve gedachte dat de Franstaligen tevreden zouden zijn met een paar vierkante kilometers grond met bomen in ruil voor de afschaffing van de faciliteiten, een idee die ook in het verleden al gelanceerd werd’’, zo bekende de schepen.

Beseffend dat de harde kern der Franstaligen het daarbij niet zal laten, roept schepen Anne Sobrie de Vlaamse Rodenaars nu op kracht te putten uit de grootse, historische Vlaamse zegepraal van de Groeningenkouter om de soms hopeloze lijdensweg naar Vlaams rechtsherstel te blijven gaan. ,,Meer dan ooit staan wij, Vlaamse vrienden, als ware het nog steeds op die Groeningenkouter’’, stelt zij strijdvaardiger dan ooit. ,,Sint-Genesius-Rode, Vlaams van oorsprong, geschiedenis, aard en wezen, wordt nog steeds onafgebroken belaagd door Frankofonen die geld, macht én aanzien inzetten om ‘zogenaamde’ rechten op te eisen. Voor de hele Franstalige gemeenschap is het faciliteitenregime synoniem voor ‘een recht op verfransing’ waarbij zij systematisch voorbij gaan aan essentiële punten van de wet die zegt dat Sint-Genesius-Rode een Vlaamse gemeente is die behoort tot het Vlaams gewest waarin het Nederlands voorrang heeft en het gebruik van de Franse taal door gemeentediensten slechts verplicht is op ‘verzoek’ van de burger. Rode Vlaams betekent dan ook dat de uithoek tussen Brussel en Wallonië géén ‘corridor’ opent die de eenheid van Brussel met de gehele francofonie bewerkt, maar een bewuste hoeksteen blijft van het Vlaams gewest, een vaderland om te beminnen’’, vervolgt Sobrie.

Als overtuigd Vlaming in hart en nieren herinnert Anne Sobrie de huidige federale onderhandelaars ook aan de historische woorden die ze hier in Rode in 1995, tijdens het Feest van de Vlaamse Gemeenschap, deden. Als kersverse Vlaamse schepen hoorde Anne Sobrie destijds, samen met de vele Vlamingen uit Rode en omgeving, de huidige Vlaamse en federale onderhandelaars, over alle partijgrenzen heen, de stelling verkondigen dat ‘afbouw van faciliteiten zou leiden tot afschaffing van de faciliteiten’. Samen met alle rechtgeaarde en overtuigde Vlaamse Rodenaars meent schepen Sobrie dan ook dat nù het uur van die waarheid is aangebroken. Schepen Sobrie feliciteert de Vlaamse regering die voet bij stuk houdt en – ondanks de weliswaar georchestreerde, belachelijke rapporten van de Europese Commissie – weigert de incivieke kandidaat-burgemeesters van Kraainem, Wezembeek-Oppem en Linkebeek te benoemen, beseffend dat haar eigen burgemeester die dans op listige wijze wist te ontspringen.

Tot slot roept schepen Anne Sobrie alle Vlaamse Rodenaren op de moed niet te laten zakken doch – met de nodige steun en een voldoende brok aan optimisme - heel Vlaanderen blijvend te overtuigen dat de faciliteitengemeenten, waaronder Sint-Genesius-Rode, niet verloren zijn als Vlaams grondgebied.

07 Jul 2008

Mija De Greef

Terug