Herne
Deschuyffeleer
Na de hoogmis stond zondag aan de kerk van Sint-Pieters-Kapelle de champetter - zij het dan in een bronzen uitvoering - terug op zijn roepsteen om groot en klein gemeentelijk nieuws te verkondigen. Omdat de weergoden roet in het eten wisten te gooien verliep zijn plechtige inplaatsstelling dan ook enigszins in mineur. Het gemeentebestuur en de cultuurraad kregen er dan ook regen, kou en wind gratis bovenop.
Stoetsgewijs trokken gemeentebestuur, de schuttersgilde, de verenigingen en familieleden van de laatste dienstdoende champetter Petrus Ferbiest voorafgegaan door de fanfare St-Pieters-Herleving en de trompetters van de kleine Kliek van het Koninklijk Escorte richting kerk. Met het standbeeld van de champetter wil het gemeentebestuur ook blijvend aandacht vragen voor de eigenlijk roepsteen, die in het verleden te dikwijls over het hoofd werd gezien..
Het kunstwerk is een mansgroot bronzen sculptuur van de hand van Christa Alaert gegoten volgens het verloren-was-procedé. De inhuldiging van het monument werd afgesloten met een drink in de polyvalente feestzaal.
Overigens was Petrus Ferbiest de champetter die in 1947 bij de talentelling er mede voor zorgde dat St-Pieters-Kapelle geen taalfacilteiten werd opgelegd.
Auteur
Godelieve Deschuyffeleer
