Nikita (25) uit Halle publiceert feministisch feelgoodboek: Het verhaal dat ik zelf wilde lezen
Met ‘Tijd om te bloeien’ wil de schrijfster aantonen dat het leven van vrouwen al compleet is zonder relatie of man. Vriendschap tussen vrouwen met diverse achtergronden speelt dan ook de centrale rol in haar nieuwste roman.
De Halse Nikita Goossens debuteerde in 2021 met haar coming-of-ageroman ‘Op zoek’. Ze werkt intussen als journaliste en eindredactrice, maar de drang om creatief te schrijven liet haar niet los. “Mijn eerste boek schreef ik voornamelijk als tiener. ‘Op zoek’ reflecteerde dus automatisch ook die periode. In mijn nieuwe boek, ‘Tijd om te bloeien’, zitten veel van de inzichten die ik vergaarde als twintiger. Zoals het feit dat er zoveel vrijheid schuilt in je losmaken van het traditionele plaatje en wat van jou wordt verwacht als vrouw in onze maatschappij.” Dat vertaalt zich in een boek met drie zeer diverse hoofdpersonages qua achtergrond, huidskleur, geaardheid, job enz. Wat de vrouwen wél gemeen hebben, is hun vrijgevochtenheid.
“In het echte leven zouden deze vrouwen waarschijnlijk in heel aparte bubbels leven, zonder kans om elkaar te ontmoeten. Maar in mijn boek brengt het lot hen bij elkaar omdat ze allemaal om een eigen reden een nieuw avontuur aangaan in Washington D.C., waar ze huisgenoten worden.”
Inspiratie uit eigen ervaring in Amerika
Dat de setting van ‘Tijd om te bloeien’ Washington D.C. is, verrast niet. De schrijfster verbleef er in 2022 een trimester voor haar stage. “Ik ben enorm gaan houden van D.C. als stad, daarom wilde ik ook deze setting gebruiken voor mijn verhaal. Zo goed als alle plekken die voorbijkomen in mijn boek, bestaan dan ook écht. Net als het Cherry Blossom Festival, dat een belangrijke rode draad vormt in het verhaal. De titel ‘Tijd om te bloeien’ refereert dus letterlijk naar de bloeiperiode van de kersenbloesems, maar ook figuurlijk naar een innerlijke bloei doordat mijn hoofdpersonages steeds sterker in hun schoenen staan en meer geloven in zichzelf.” Ook voor Nikita was Washington D.C. een ervaring die haar toeliet figuurlijk tot bloei te komen, maar autobiografisch is het boek niet. “Natuurlijk zitten er wel enkele elementen in die relatief waarheidsgetrouw zijn, zoals alle gevoelens die erbij komen kijken als je opeens een ander leven leidt in het buitenland, zo ver weg van huis. Die gevoelens zijn dus écht, wat er volgens mij voor zorgt dat de lezer zich ook beter kan inleven in het verhaal. Maar de verhaallijnen zijn wel fictie.”
Nieuwe perspectieven
In het boek volgen we in eerste instantie de Belgische Lauren, die aromantiek en aseksualiteit verkent. “Iedereen kent het wel: je wordt in onze samenleving enorm gepusht in een (hetero)relatie en mensen hebben er altijd wat over te zeggen als je single bent. Ook Lauren probeert zich dus in dat traditionele plaatje te wringen, tot ze kennismaakt met geaardheden waarover ze nog niet zo veel wist”, verduidelijkt Nikita. Aromantisch en/of aseksueel zijn betekent dat iemand weinig tot geen romantische en/of seksuele aantrekking voelt tot anderen. “Het is dankzij haar huisgenoot Mai dat Lauren deze begrippen verder onderzoekt. Dit is dus één van de situaties waarin de vrouwen elkaar helpen groeien. Mai heeft als zwarte, lesbische vrouw uit New York City een heel andere identiteit dan Lauren. En net die verschillende perspectieven, zorgen voor een grote meerwaarde.”
En dan is er nog het derde hoofdpersonage: Amanda, een Mexicaanse heterovrouw die al jaren een relatie heeft met haar high school sweetheart. “Dankzij haar gesprekken met Mai en Lauren begint zij die relatie ook kritisch onder de loep te nemen.” Die onderlinge conversaties waarover de schrijfster het heeft, zijn met momenten zeer diepgaand en coveren ook zwaardere onderwerpen zoals femicide. “Mensen vragen me soms waarom ik dit aan bod laat komen, maar ik denk net: waarom niet? Dit is een reëel gevaar voor vrouwen en volgens mij kan je geen conversatie voeren over daten en relaties in onze huidige maatschappij zonder het over femicide te hebben.”
Vriendschap als hoofdplot
Ondanks die met momenten zwaardere thema’s, ziet de auteur haar boek wel als feelgood. “Het is feelgood zoals ik het genre zelf graag lees: realistisch. Als je in de boekhandel een feelgoodboek uitzoekt, is de kans heel groot dat je bij een romantisch plot terechtkomt. En hoewel er niets scheelt aan die boeken an sich – ik lees ze zelf ook graag van tijd tot tijd – is het wel problematisch dat we niet méér opties hebben die de rijke innerlijke levens van vrouwen op andere manieren belichten. Ik wilde daarom vriendschap voorop zetten en de meerwaarde benadrukken van conversaties tussen vrouwen die op het eerste gezicht niet op elkaar lijken. Het is het boek dat ik zélf wilde lezen en ik ben ervan overtuigd dat dit ook voor veel andere vrouwen geldt.”
Onafhankelijke uitgave
Net zoals de inhoud van het boek geen traditioneel pad volgt, doet de auteur dat voor de uitgave evenmin. “Ik breng het boek inderdaad onafhankelijk uit. Het is nu eenmaal de realiteit dat veel uitgeverijen het financiële risico niet willen nemen door een boek uit te geven dat niet in één hokje past, laat staan van een relatief onbekende stem. Ik deed dus alles van A tot Z zelf en ben daar trots op. Ik heb ondervonden dat er veel kracht schuilt in volledige creatieve controle. Als onafhankelijk auteur ben ik alleszins extra dankbaar voor elke lezer die mijn boek leest”, besluit de auteur.
‘Tijd om te bloeien’ verscheen op 20 maart via Amazon als paperback en via Kindle en Kobo als e-book. Je kan de auteur volgen via Instagram (@nikitasbookclub) en meer info vind je ook op haar website: www.nikitagoossens.be
