Sint-Pieters-Leeuw
Op 18 maart 1966 gaven de twee achttienjarigen elkaar hun jawoord. Jeannine, groeide op in Sint-Jans-Molenbeek. Edouard was afkomstig uit Laken.
Hun liefdesverhaal begon niet zonder hindernissen… Ze leerden elkaar kennen op een zondag toen Jeanine naar Laken trok voor de viering van een doop in de familie. Er werd nadien een pint gedronken in een café en Jeanine danste met Edouard. Nadien spraken ze af maar nog vóór de eerste romantische woorden waren gevallen, was Edouard al met zijn hoofd tegen een paal gelopen. Ze werden een koppel.
De dag na de 18de verjaardag van de zwangere Jeanine trouwden ze. Drie maanden later werd zoon Philippe geboren. Philippe en Marina schonken hen drie kleinkinderen: Glen, Kim en Bo en nu mogen zij zich ook trotse overgrootouders noemen van Mirte, Fleur en Nelle.
Ze verhuisden van Sint-Jans-Molenbeek naar Ruisbroek, vervolgens naar het Parkplein in Zuun, en later naar de Platanenlaan. Al 47 jaar zijn zij verbonden met Sint-Pieters-Leeuw.
Edouard trok als garnierder de wereld rond, van Moskou tot Kinshasa, van Leipzig tot Berlijn, om beurzen op te bouwen. Later zette hij zich in voor de reinigingsdienst van het Brussels Gewest. Jeannine werkte als bediende in een drukkerij in Vorst.
Edouard werd na het pensioen al snel “Pepe”. Niet alleen voor zijn kleinkinderen, maar zelfs voor de buurjongens. Hij stond altijd klaar om te helpen schilderen, behangen of klussen.
Jeannine combineerde zorgzaamheid met creativiteit. Ze schildert en tekent met passie, en ze bewijst dat leeftijd geen grens is voor nieuwsgierigheid: iPad en laptop hebben voor haar geen geheimen meer. Edouard houdt zijn geest scherp met kruiswoordraadsels en sudoku’s.
Opmerkelijk is ook dat zij hun hele leven zonder eigen wagen hebben doorgebracht. Waar velen hun vrijheid op vier wielen zochten, kozen zij voor tram, bus en trein.
Auteur
Marc Sluys
