Jachthaven wel, betaalbaar wonen niet? Vooruit Halle vraagt duidelijke keuzes - Schepen Swalens reageert

Vooruit Halle vraagt het stadsbestuur met aandrang om voluit te kiezen voor betaalbaar wonen en de Vlaamse norm van 564 bijkomende sociale woningen te realiseren. Fractieleider Arno Pirolo benadrukt dat wonen geen privilege mag zijn, maar een fundamenteel recht voor elke Hallenaar.

“Stel je voor: een warm huis voor elke Hallenaar. Een plek om thuis te komen, tot rust te komen en menswaardig te leven in een stad die zorg draagt voor haar inwoners. Dat is geen ideaalbeeld, dat is een basisrecht,” stelt fractieleider Arno Pirolo.

Vandaag wachten in Halle naar schatting tussen de 900 en 1.300 inwoners op een sociale woning. Voor deze gezinnen betekent wonen geen zekerheid, maar een dagelijkse strijd. Tegelijk ligt er een duidelijke opdracht vanuit Vlaanderen: de realisatie van 564 bijkomende sociale woningen in de komende jaren. Hoewel deze doelstelling de wachtlijst niet volledig zal wegwerken, is ze volgens Vooruit Halle een noodzakelijke en minimale stap vooruit.

Vooruit Halle reageert bezorgd op signalen dat deze ambitie in vraag wordt gesteld. “Wat betekent dat voor al die mensen die vandaag wachten? Welke boodschap geven we aan Hallenaren die geen toegang meer vinden tot een betaalbare woning op de private markt?”, aldus de Halse socialisten.

De partij benadrukt dat het debat niet mag gaan over de vraag óf er gebouwd moet worden, maar wel over hoe en met welke prioriteiten. “Als er ruimte is voor andere projecten, zoals een jachthaven voor de happy few, dan moet er zeker ruimte zijn voor betaalbaar wonen,” klinkt het.

Vooruit Halle roept het stadsbestuur op om kordaat te handelen. “Maak van wonen een prioriteit, geen restpost in de boekhouding,” besluit Pirolo.

De partij onderstreept dat elke woning die niet gebouwd wordt, een gezin langer in onzekerheid houdt. “Elke uitgestelde beslissing heeft een menselijke kost. Daarom is het tijd om verantwoordelijkheid te nemen en resoluut te kiezen voor betaalbaar wonen in Halle.”

Schepen Benjamin Swalens reageert op zijn sociale media

Halle wordt verplicht 564 extra sociale woningen te bouwen tegen 2042. Een goed idee? Lezen jullie even mee?

Mijn eerste bedenking is waar moeten we deze gaan realiseren? De open ruimte is in Halle zeer beperkt. De Vlaamse regering vraagt ons in het kader van haar Blue Deal om deze zo veel mogelijk te bewaren. Dat willen we ook doen. Tegelijkertijd vraagt diezelfde regering om 564 sociale woningen te bouwen. Dat zijn twee tegenstrijdige doelstellingen. Moeten we dan echt -om ruimte te sparen- appartementsblokken van 10 à 12 verdiepingen vol sociale woningen gaan bouwen? Dat klinkt als het Peterbos in Anderlecht. Willen we daar echt naartoe?

Tweede vraag: voor wie gaan we bouwen? De Vlaamse regering baseert zich voor het aantal te bouwen woningen op de verwachte bevolkingsgroei. Helaas kijkt men niet enkel naar de interne Halse bevolkingsgroei, men rekent ook de Brusselse expansie mee... Dat is een pertinent onrechtvaardige last die men de Vlaamse rand rond Brussel oplegt.

Met extra woningen komt ook extra vraag naar scholen, kinderopvang, sportinfrastructuur, mobiliteit... We hebben nu reeds een achterstand die we volop proberen weg te werken. De nood zal alleen maar groter worden.

De vraag is momenteel groter dan het aanbod. Wat is dan het antwoord van socialisten, groenen en communisten? Méér aanbod! Maar kunnen we ook eens naar de vraag kijken? Waarom is de vraag zo groot? Zet meer mensen aan het werk en zorg ervoor dat werken echt loont. Verminder de belastingen en verhoog de laagste lonen drastisch zodat wie werkt netto voldoende verdient om zelfredzaam te zijn.

En als we de vraag willen afremmen, kunnen we dan ook eens naar de bevolkingsgroei kijken? De aangroei van de Belgische bevolking is de laatste vijfentwintig jaar vooral het gevolg van migratie. Als we de vraagzijde niet aanpakken en enkel meer aanbod voorzien dan is het inderdaad Rupsje Nooitgenoeg zoals de burgemeester stelt.

Ja maar vele mensen staan nu al op de wachtlijst, er is toch echt een tekort? Wie lang op de wachtlijst staat krijgt een huurpremie zodat hij/zij goedkoper kan huren op de private markt. Die huurwoningen zijn ook aan controle onderworpen. Voor alle woningen ouder dan twintig jaar legt Halle strenge kwaliteitseisen op.

Wat willen we zelf doen om meer betaalbare woningen te realiseren? We willen meer private woningeigenaren overtuigen om hun woning sociaal te verhuren via de woonmaatschappij. Je hebt als eigenaar dan wel minder opbrengst maar wel een grotere zekerheid van de inkomsten. We willen ook bij grote bouwprojecten een deel van de woningen gereserveerd zien voor sociale verhuur. Daarmee kiezen we voor een sociale mix waarbij sterke profielen de minder sterke profielen kunnen helpen en naar boven trekken.

Een sociale woning huren is geen cadeau voor het leven. Het zou moeten een tijdelijk hulpmiddel zijn, een springplank om vooruit te gaan, om stabiliteit te bieden en het mogelijk te maken dat bv. kinderen zich ten volle kunnen ontplooien tijdens hun hobby's en studie. Maar wat nadien? Vaak zien we dat ouders nadat de kinderen de woning hebben verlaten achterblijven in een veel te grote woning met slaapkamers die ze niet meer gebruiken terwijl de wachtrij net bij gezinnen erg hoog ligt. Deze onderbezetting is ongewenst. Durven we dat debat ook aangaan? Durven we tegen die ouders zeggen dat ze nu naar een andere woning moeten om nieuwe gezinnen met kinderen dezelfde kansen te geven die hun gezin gehad heeft?