HALLE - De lotgevallen van de marathoniens van OEH
11 dappere recreanten van OEH trainden hard om deel te kunnen nemen aan de marathon van Rotterdam. Vorig jaar waren ze nog met zeven die de 42 km tot een goed einde brachten en dit jaar waren ze voor het eerst met zo een grote groep…
Patrick Nerinckx was zaterdagmorgen, met Ronny en Chantal, reeds vertrokken naar Rotterdam.
Samen met Renaat en Ronny maakte hij die dag een verkenningstochtje op en langs de Coolsingel. Na 4 km diende hij te stoppen met felle pijn aan zijn scheenbeen. Hoe is dat mogelijk? 12 weken getraind in weer en wind, geleefd als een pater ( maar geen van de Trappistenorde) en dan niet kunnen starten… Wij, in Halle, konden het niet geloven maar helaas…
Was het een voorbode voor een dramatische editie?
Op zondag stonden we om 6u15 aan het station te Halle ( op zaterdag, op vraag van Etienne, nog iedereen verwittigd dat we ½ u vroeger zouden vertrekken om zeker niet te laat te komen ( zie later !!!! ).
In Essen dienden we over te stappen op bussen omdat de Nederlandse spoorweg beslist had om net dit weekend werken uit te voeren. Het plan was om in Roosendaal terug op de trein te stappen naar Rotterdam en daar om 9u26 aan te komen.
Tot daar alles oké maar dan! Een ongelooflijk verhaal volgt ….
In Roosendaal kregen we melding in het station dat een ongeluk gebeurd is op de lijn naar Rotterdam. We dienen met de trein naar Breda te reizen en daar mits een overstap op een andere lijn in Rotterdam te geraken.
We nemen de trein richting Zwolle. Onderweg merken we een brandgeur. In het eerste station Etten-Leur vertelt men ons dat de trein defect is en niet verder rijdt. We dienen de volgende trein te nemen en zouden niet vroeger dan 11u30 in Rotterdam toe komen. De marathon start om 11u!!!
Grote paniek, wat moeten we doen? Iedereen stapt uit, we staan voor het station in een slapend Etten Leur ( 9u30 en 60km van Rotterdam ). Politiebureel gesloten, bloemenwinkel gesloten, ook aanbellen bij de bevolking was vruchteloos ( wie gelooft nu een verhaal van gestrande marathonlopers op zoek naar een taxi ?)
Iedereen loopt langs alle kanten op zoek naar vervoer naar Rotterdam. Danilia valt; 2 kapotte knieën en handpalmen. Verpleegster An heeft gelukkig wat verzorgingsmateriaal bij.
Intussen kreeg supporter Dominique de treintaxi aan de lijn. Die was bereid om al zijn rollend materieel in te zetten voor ons: een auto met 4 plaatsen en 1 busje met 8 plaatsen.
Beslissingen dienden te worden genomen… Voorang aan de lopers, de supporters zouden achter blijven. Kordate Dominique zorgt ervoor dat de OEH-ers in de taxi ’s geraken. Er staan immers nog andere gestrande marathoniens.
Daar splitsen dus onze wegen.
De eerste taxi met Bart D., Bart VdC, Johan G. en Rudy P. slaagde er in om zijn passagiers aan de fontein van de Coolsingel ( startplaats ) af te zetten. Het moet dan 10u45 geweest zijn.
Het busje kende Rotterdam niet goed. Alex, Etienne, Walter, An, Chris, Gerard, Lieve en Lut werden op 2 km van de Coolsingel afgezet. Een stressbestendige Chris rekent in onze naam af met de chauffeur. Een helse tocht naar de kleedkamer begon. Iedereen stond al in de startboxen of ging die richting uit, wij dienden tegen de stroom lopers in te gaan.
Een kleine splitsing omwille van een dringend plaspauze dwong de groep zich te verdelen volgens sexe. We geraken aan de kleedkamers. Patrick en Ronny vangen ons daar op en duwen onze startnummers in onze handen. Bedankt dat ze er waren ( leve de GSM !! )
Onze mannen en dames vinden mekaar terug in een lege kleedruimte met wel 500 achtergebleven sportzakken.
We kleden ons snel om en dan gebeurt het zoveelste drama van de dag. We denken dat iedereen klaar is en haasten ons naar de start. Lee Towers heeft al gezongen, het kanonschot is al gegeven, het muziekstukje Conquiest of Paradise is al gedaan…
We wringen ons door de groep deelnemers van de 10 km loop, ze hebben respect en maken spontaan een gangetje vrij. We geraken in de box en zijn de allerlaatste starters.
Maar wat is er met Etienne gebeurd? Niemand begrijpt het… We zijn blijkbaar zonder hem vertrokken uit de kleedruimte. Hij heeft ons niet meer gezien en heeft de verkeerde kant van de Coolsingel gekozen. Hij zat tussen de 10 km lopers, is met hen gestart en zag later dat hij verkeerd zat. Hij is terug gelopen naar de start maar werd op de Erasmusbrug uit de wedstrijd genomen. Wat vinden we het rot voor hem! Etienne was diegene die steeds gediciplineerd trainde, altijd volgens schema, hij zou het zeker heel goed doen. Hoe kunnen we dit goed maken, dit hebben we nooit gewild! Etienne had geen GSM op zak en kon niemand bereiken, Linda zijn vrouw en zijn supporters stonden langs de kant en waren uiteraard doodongerust. Drama, drama.
Intussen waren de supporters ( Willy B. , zijn vriend –fotograaf Willy D., Chantal, Danilia, Nathalie, Hilde en Hugo, Linda en vrienden, Ludo, Dominique ) op de volgende trein in Etten Leur gestapt, richting Breda. In Breda zouden ze naar Dortdrecht moeten rijden en vandaar improviseren. Toch nog wat geluk, het spoor naar Rotterdam was 5 minuten later vrij, de trein ( een stoptrein ) kon doorrijden.
De groep komt om 11u20 toe in station Rotterdam. Willy B. is gestresseerd en steekt aan het einde van de stationstunnel een sigaartje op… Dit wordt niet getolereerd door de Nederlandse politie. Niets te protocollen, een fikse boete ( 50 euro ). Na dit incident worden knopen doorgehakt. Chantal en Dominique stappen onmiddellijk de metro in om naar km 20 te gaan. Zij zouden daar Lieve opwachten die het eerste deel met Lut loopt. An Kestemont en echtgenoot voegen zich daar bij hen. De 2 Willy’s- fotograven willen zo vlug mogelijk op hun strategisch punt staan. Ludo gaat naar km 28 om daar, zoals afgesproken, Lut op te wachten en verder te begeleiden. Nathalie zou met hem meegaan maar laat Danilia, die door haar valpartij moeilijk stapt, niet in de steek. De anderen gaan naar de Coolsingel en zoeken daar een plek waar ze kunnen supporteren.
Nu moet het gebeuren…
Het is fris en er staat een zeer stevige wind. Onze lopers banen zich zigzaggend een weg tussen de 8000 marathonlopers, op zoek naar het voorgeschreven looptempo. Voetpaden op en af, graspartijen op en af, bermen op en af. Met een onvermijdelijke valpartij van Lut als gevolg…
Chantal brengt vanop 20 km telefonisch verslag uit aan de coach Ludo. Iedereen doet het goed, maar waar is Etienne? Ludo ziet op km 28 iedereen voorbij lopen behalve Etienne, Lut en Walter. Hij begint te twijfelen, heeft Lut opgegeven of heeft hij ze niet gezien? Weggegooide kleding ( om warm te blijven ) wordt terug uit de vuilbak gevist en aangetrokken. Er volgt geen GSM bericht van opgave, hij zal zich opstellen op km 39 en daar op haar wachten.
Lut is intussen de wanhoop nabij en wil opgeven. Ze wordt echter zeer goed opgevangen door Walter die trouw aan haar zijde blijft. Een lijdensweg begint… maar loopt toch nog goed af ( zie later ).
De supporters doen goed hun werk en roepen de lopers, desondanks alles, naar een prachtprestatie!
Dit zijn nettotijden, voor detail van het wedstrijdverloop, foto’s en video’s van ieder zie site van de marathon.
Johan Goedefroot 3.20 ( verbetering van PR )
Gerard Denayer 3.25 ( 1ste marathon )
Bart Van de Capelle 3.32 ( 1ste marathon )
Rudy Paternot 3.33 ( verbetering van PR )
Bart Devillé 3.40 ( verbetering van PR )
Alex Berghmans 3.41 ( verbetering van PR )
An Debrackeleer en Chris Wouters 3.51 ( 1 ste marathon voor An )
Lut Motté en Walter Lippens 4.00 ( voor Walter verbetering van PR en medaille voor zelfopoffering )
Opvallend is dat de meesten een negatieve split hebben gelopen t.t.z. de tweede helft sneller dan de eerste. De coach is dik tevreden.
De tegenslag van Patrick en de ellende van Etienne zal ons echter altijd blijven achtervolgen.
PS We danken alle supporters in Rotterdam en op het thuisfront.
