Beste lezer van Editiepajot, meer dan 95 miljoen lezers bezochten de voorbije 25 jaren onze internetkrant. Tienduizenden artikels verschenen over uw gemeente en over de omliggende gemeenten in het Pajottenland en de Zennevallei.
Soms, door grote drukte op onze krant, was het wat moeilijker en trager om onze krant te lezen. De komende dagen gaan we daar iets aan doen. Er komt een nieuwe Editiepajot, het zal er wat anders uitzien en er komt een nieuwe server zodat u sneller op onze webstek kan surfen om uw plaatselijk nieuws te lezen.
We hopen dat u ook de komende 25 jaar met vele tientallen miljoenen zult zijn om ons te bezoeken.
De Redactie
Louis-Marie vond het gewei van een damhert in een van zijn bossen
Landbouwer en natuurmens Louis-Marie Tennstedt uit Vollezele vond in één van zijn bossen onlangs het gewei van een damhert en dat is toch wel uitzonderlijk in onze regio. “Enige tijd terug zijn er enkele damherten uitgebroken in het kasteel van Zandbergen en ik denk dat er minstens eentje naar onze regio is afgezakt”, vertelde hij.
Enkel het mannetje van de damhert draagt een gewei. Het wordt in april en mei afgeworpen, waarna het gelijk weer begint aan te groeien. Het damhert is groter dan de ree en kleiner dan het edelhert. De kop-romplengte is 130 tot 170 centimeter en de schofthoogte 85 tot 110 centimeter. Het damhert kan 45 tot 100 kilogram zwaar worden.
Als landbouwer heeft Louis-Marie nogal wat velden en bossen. Hij is trouwens heel begaan met de natuur en was zelfs voor de fusie enige tijd voorzitter van de Milieadviesraad van Galmaarden. “Ik probeer zo goed mogelijk voor de natuur te zorgen, ik heb bijen, ik heb de laatste jaren al heel wat bomen aangeplant en ben blij met elke nieuwe boom die ik zie groeien in mijn omgeving. Ik was toch nog verwonderd toen ik enkele dagen geleden, het gewei van een damhert vond in mijn bos. Ik weet dat er enige tijd geleden enkele damherten uitgebroken zijn ter hoogte van het kasteel van Zandbergen en volgens mij moet er eentje deze richting uitgekomen zijn. In ieder geval een prachtig beest om in onze bossen te lopen”, besluit Louis-Marie.
