Taaldecreet in de Rand is dode letter: Vlaams Belang eist kordate handhaving tegen anderstalige handelszaken

In de Commissie Vlaamse Rand heeft Vlaams Parlementslid Klaas Slootmans (Vlaams Belang) minister Ben Weyts (N-VA) opgeroepen om eindelijk werk te maken van een strikte handhaving van het zogenoemde Septemberdecreet van 1973. Aanleiding is een recente bevraging van de provincie Vlaams-Brabant bij 39 gemeenten, waaruit blijkt dat meer dan de helft van de lokale besturen klachten ontvangt over Nederlandsonkundig winkel- en kassapersoneel, anderstalige affichage en Franstalige etikettering. Sensibiliseringsacties blijken op het terrein nauwelijks effect te hebben. "Het taalbeleid in de Vlaamse Rand is vandaag een dode letter", stelt Slootmans. "Lokale besturen vragen terecht om meer dan vrijblijvende campagnes. Ze willen wettelijke slagkracht."

Het Septemberdecreet bepaalt dat de officiële communicatie tussen werkgevers en werknemers in het Nederlands moet verlopen. Vlaanderen beschikt dus over een handhavingsinstrument, maar dat wordt volgens Slootmans amper gebruikt. Uit het meest recente jaarverslag van de Vlaamse Sociale Inspectie blijkt dat in heel Vlaanderen slechts drie processen-verbaal werden opgesteld in het kader van het decreet. "In de Rand alleen al vinden dagelijks duizenden overtredingen plaats, maar de Vlaamse overheid kijkt weg", aldus Slootmans. "Tot 2009 waren er gerichte taalcontroles in de Rand. Die aanpak is stopgezet, terwijl de problematiek sindsdien alleen maar is toegenomen."

"Als Vlamingen moeten wij in onze eigen gemeenten, in ons eigen dorp, geholpen kunnen worden in onze eigen taal”

Minister Weyts erkende in zijn antwoord dat het Septemberdecreet in de Vlaamse Rand meer onder de aandacht mag worden gebracht en kondigde overleg aan met bevoegd minister Zuhal Demir (N-VA). Hij verwees daarbij ook naar de rol van lokale besturen in het signaleren van taalproblemen bij ondernemingen. Voor het Vlaams Belang volstaat dat echter niet. "Het enige wat wij vragen, is dat de minimale wettelijke ruimte die vandaag bestaat, maximaal wordt ingevuld", benadrukt het Vlaams Parlementslid. "Als Vlamingen moeten wij in onze eigen gemeenten, in ons eigen dorp, geholpen kunnen worden in onze eigen taal. Dat is het minimum minimorum."

Omdat sensibilisering zonder controle volgens de partij geen zoden aan de dijk zet, kondigt het Vlaams Belang bijkomend initiatief aan. De partij zal de komende weken een voorstel indienen om de verplichting tot kennis van het Nederlands ook expliciet op te leggen aan handelszaken in hun relatie met klanten, in lijn met adviezen van de Raad van State. "Wie in Vlaanderen onderneemt, respecteert de Vlaamse taal", besluit Slootmans. "Zonder afdwingbare regels blijft het taalbeleid een lege doos.”