GERAARDSBERGEN - Update Historicus Jacques De Ro overleden aan de gevolgen van corona

GERAARDSBERGEN - Update Historicus Jacques De Ro overleden aan de gevolgen van corona

A_tentoon_50719a
Illustratiebeeld Marc Colpaert
 
Albert Schrever uit Geraardsbergen, ooit nog dorpsdichter in Galmaarden, vertelde ons het droevige nieuws, dat gewezen Geraardsbergenaar Jacques De Ro op woensdag is overleden. Jacques was tevens redactiesecretaris en contactpersoon erfgoed bij de Geschiedkundige vereniging Gerardimontium uit Geraardsbergen.
 
Jacques De Ro(66) is gisteren 23 december om 19:24 overleden als slachtoffer van de coronapandemie.Hij was oud-leerling van het Sint-Jozefsinstituut, waar hij is afgestudeerd in 1972. Aan de RUG haalde hij in 1977 zijn diploma licentiaat in de Geschiedenis met een schitterende studie over de Geraardsbergse familieclan Spitaels. Jacques was tevens redactiesecretaris en contactpersoon erfgoed bij de Geschiedkundige vereniging Gerardimontium uit Geraardsbergen. "Met een behoorlijk aantal eminente historische boeken en artikels werd hij een van steunpilaren van de Geschiedkundige vereniging Gerardimontium", vertelde Albert Schrever.
De Geschiedkundige vereniging Gerardimontium wil datgene onderzoeken en koesteren wat in het verleden eigen was aan onze streek en aan de mensen die er leefden of geboren zijn. Bovendien wil zij de kennis van het verleden toegankelijk maken voor brede lagen van belangstellenden, en dit zonder afbreuk te doen aan de noodzakelijk wetenschappelijke benadering van de materie. 
Op gevaar af onvolledig te zijn citeren we de belangrijkste, schitterende historische studies: "Jean-Baptiste Gramaye Gerardimontium Oppidum (1611) De oudste geschiedschrijving van de stad Geraardsbergen" (met Filip van Trimpont, 2004), "De Dorst van Geraard De dranknijverheid in Geraardsbergen en deelgemeenten in historisch perspectief" (2005), (Met deze studie haalde hij de "Prijs Heemkunde 2007" van de provincie Oost-Vlaanderen). "Het Schoonste Spektakel 100 jaar Filmvertoon in Geraardsbergen" (met Dirck Surdiacourt, 2006), "De Muur rond Geraardsbergen Van gesloten naar open stad" (c.a., 2009), "Monumenten van Papier en Karton. De moderne geschiedenis van Geraardsbergen op maat van papiermakers, drukkers en fotografen (2012), "Het Ledenboek van de Rederijkerskamer van Sint-Pieters (de Thaboristen) te Geraardsbergen (1634-1845)" (met Christ Van Cauwenberge, 2012), "De Schwartzdagen van Geraardsbergen Een kleine stad in Den Grooten Oorlog" (met Dirck Surdiacourt, 2014), "Geraardsbergen in de greep van de cholera 1832-1893 Oorzaken, verloop en slachtoffers" (2016), "Fleur de Grammont Een geschiedenis van de Geraardsbergse sigarennijverheid 1849-1975" (met Dirck Surdiacourt, 2019).
    Het is onbegonnen werk een overzicht te geven van zijn bijdragen in "Gerardimontium". We vermelden er enkele: "Verborgen en verguisd. Het Wolvenstraatje, een verdwenen steeg te Geraardsbergen" (2009), "De Prijs van de bevrijding De inkwartiering van Britse militairen op het domein van de voormalige Sint-Adriaansabdij 1944-1945" (2016), "Onteigend en gesloopt Beelden van de vroegere straatwand van de Groteweg tussen de Geuzenhoek en Overweg nr.93 te Overboelare" (2018), "Geraardsbergen by night De beginjaren van de lichtreclame" '(2019),  "Leopold Broekaert, de eerste portretfotograaf van Geraardsbergen" (2020).
    Alleen al door zijn uitgebreide, verklarende titels verraadt Jacques dat hij, als historicus, in zijn publicaties zeer nauwgezet te werk gaat en de correctheid nastreeft. Wie de cultuurgeschiedenis van Geraardsbergen grondig wil kennen kan niet zonder de publicaties van Jacques De Ro.
Jacques is niet meer.Maar in zijn publicaties blijft hij leven. We prijzen ons gelukkig dat we Jacques regelmatig op bezoek kregen en leerden kennen als een gedreven historicus. "Het bericht van het overlijden heeft me diep geraakt. We verliezen niet alleen een fantastische historicus maar ook een voorbeeldig goede mens. Onze gedachten gaan nu ook naar Vanessa en de kinderen die met de pijn van dit verlies geconfronteerd worden. Ik maak het stil en geloof in de kracht van de geest om deze slag te verwerken" aldus Rik Van Damme, een gedreven vakgenoot. Zijn veel te vroeg heengaan is een pijnlijk verlies, in de eerste plaats voor zijn echtgenote en kinderen. Maar in belangrijke mate ook voor de Geschiedkundige vereniging Gerardimontium, waarin hij een van de steunpilaren is geweest. We hopen dat Ilse Roggeman, voorzitster van Gerardimontium, met haar bestuur, na het verlies van een van haar steunpilaren, de kracht vindt om door te zetten", besluit Albert Schrever.
 
artikel afdrukken
 
Delen op FacebookDelen op TwitterDelen op GoogleDelen op DeliciousDelen op DiggDelen op StumbleuponEmail ditMeer...
 
25 dec 2020
Marc Colpaert
Marc Colpaert
 
 
 
Terug
 

Meer Nieuws

Commerciële partners, advertenties en vacatures
Sam Herremans | 01 jan 2021

archief