HALLE - Allerheiligen

HALLE - Allerheiligen

Dsc_6405
Halle
 
Dsc_6487
Halle
 
Dsc_6495
Halle
 
Dsc_6503
Halle
 
Dsc_6515
Halle
 
Dsc_6520
Halle
 
Dsc_6472
Lembeek
 
Dsc_6475
Lembeek
 
Dsc_6476
Lembeek
 
Dsc_6477
Lembeek
 
Dsc_6445
Essenbeek
 
Dsc_6447
Essenbeek
 
Dsc_6454
Essenbeek
 
Dsc_6458
Essenbeek
 
Dsc_6428
Buizingen
 
Dsc_6435
Buizingen
 
Dsc_6439
Buizingen
 
Dsc_6442
Buizingen
 

De maand november wordt ook wel ‘dodenmaand’ genoemd, omdat wij al generaties lang op 1 en 2 november de dierbare doden gedenken. Vele mensen brengen bloemen naar het kerkhof, om er de graven van overleden familieleden te versieren. 

 

Bij die overledenen zijn er, die een speciale vermelding, én een speciaal eerbetoon verdienen: de militairen, maar ook burgers, die tijdens de twee wereldoorlogen het leven verloren, hetzij in bevolen dienst, hetzij bij verzetsacties, of als opgeëiste burger. 

 

Tijdens de Eerste Wereldoorlog, die duurde van augustus 1915 tot november 1918,  werden talloze families, mannen, vrouwen en kinderen, getroffen door verlies en rouw. 

 

Hun gedachtenis eren wij hier vandaag. 

 

Het gaat niet om droge cijfers. Achter elke grafzerk ligt een mens: ‘duizend en duizend soldaten, altijd iemands vader, altijd iemands kind’, zoals Willem Vermandere het zingt. En terecht klonk na de oorlog toen ook de kreet, de wens van alle mensen met gezond verstand: ‘Nooit meer oorlog!’.

 

Helaas, amper twintig jaar later brak de Tweede Wereldoorlog los, aangestoken door enkele waanzinnige dictators, die geloofden dat zij meer en beter waren dan de anderen, dat zij meer land moesten in bezit nemen, en dus andere volkeren moesten aanvallen en onderwerpen.

 

De Tweede Wereldoorlog duurde nog langer dan de eerste: niet minder dan vijf volle jaren. En hij was nog wreder: Europa lag in puin, telde miljoenen slachtoffers, hele bevolkingen waren uitgemoord…..

 

Toen ging men eindelijk inzien en begrijpen, dat oorlogen alleen maar verliezers kennen, en dat men vrede in Europa, en bij uitbreiding over de hele wereld, slechts kan bereiken door overleg, niet door conflicten uit te vechten, maar door ze bespreekbaar te maken, door overleg.

 

Het was het begin van de Europese eenwording. Die eenmaking is nog niet helemaal bereikt, en is in voortdurende evolutie. En dat kan ook niet anders: het gaat om overleg tussen volkeren en staten, en dat vraagt voortdurende aandacht, voortdurende aanpassing aan nieuwe omstandigheden. 

 

Daarvoor rekenen wij op de jongeren, die vandaag willen inzien dat de 20ste eeuw, met twee wereldoorlogen, zoals de bekende historicus Johan Huizinga het zei, ‘de bitterste eeuw van alle eeuwen’ was, en die zich daarom willen inzetten voor blijvend begrip onder de volkeren, voor respect voor iedereen, zonder onderscheid van geslacht, huidskleur of politieke overtuiging. De weg is niet gemakkelijk, maar hij ligt voor ons open, als wij er zelf aan werken: toekomst is een werkwoord!

artikel afdrukken
 
Delen op FacebookDelen op TwitterDelen op GoogleDelen op DeliciousDelen op DiggDelen op StumbleuponEmail ditMeer...
 
03 nov 2018
Olaf Feldberg
Olaf Feldberg
 
 
 
Terug
 

Meer Nieuws

Elsie De Greef | 15 nov 2018
Commerciële partners, advertenties en vacatures
Devogeleer Emile | 14 nov 2018
Elsie De Greef | 13 nov 2018
Devogeleer Emile | 12 nov 2018
Olaf Feldberg | 10 nov 2018
Devogeleer Emile | 10 nov 2018
Devogeleer Emile | 09 nov 2018
Marc Sluys | 07 nov 2018

archief